VALDAERMEN (GÜCÜN İNSANLARI) “Denizin suları, sen bize hayat getirdin, Göklerin bulutlu olduğu günlerde ilk olan sen, sonuncu da olmalısın Denizlerin hakimleri, soyumuzun ataları; yardımınızdır aradığım…” Melnibône’lu Elric – Michael MoorcockDevamı »

Artık korkmuyordum.

Geri dönülemez yola giren bir intihar bombacısı gibi, kaçınılmaz olan ve kendim ile başbaşa kalmıştım artık.

Dönerek, beni seyretmekte olan bütün dünyaya baktım. Devamı »

Sabah saat dokuza yaklaşırken, laboratuvarın içindeki dönen merdivenden koşarak yukarı çıktım ve bir süredir dışarıdan üzerine vurulan yumruklarla yankılanan kilitli metal kapıyı içeriden açarak Zeynep’in ve güvenlikçi Ahmet’in yüzlerine baktım.Devamı »

Şalteri indirdiğim anda birkaç şey birden oldu ve bunların hiçbirini beklemiyordum.

Önce laboratuvardaki bütün ışıklar söndü ve karanlıkta tek başıma kaldım.

Sonra, elimi şalterden çekmeden ne olduğunu anlamaya çalışırken, yüksek sesli ve tiz bir alarm çalmaya başladı.Devamı »

Laboratuvara yakın bir semtte bana tahsis edilmiş olan lojman evimde saatler sonra zorlukla daldığım uykumdan, kâbuslar görerek uyandım. Uykuyla uyanıklık arasındaki o gri bölgede, karanlık odamın bir köşesinde beni izleyen ve yavaşça hareket eden bir Kabuki varmış gibi hissederek titredim.Devamı »

Benim gibi elli yıldır kaçarak ve saklanarak yaşarsanız, zorunlu olarak marjinal gruplarla, toplumda yer bulamayan tiplerle yakınlaşıyorsunuz. Çoğu zaman, normalde iki dakika bile aynı ortamda olmaya dayanamayacağım insanlara hayatımı emanet etmek zorunda kaldım.Devamı »

21. yüzyılın belki de en büyük kaybedeni benim. Bütün dünyanın belki de fikir birliği içinde olduğu tek konu bu: Dünyanın yaşayan, en çok nefret edilen insanıyım.Devamı »

Yeryüzündeki eski Genel Merkez binasında birleşen bedenlerimiz ne yazık ki ayrılmak zorunda kalıyor. Görev bütün haşmetiyle bizi bekliyor. Bütün gücümüzü toplayıp mücadele etmemiz ve Beyaz Çığlık’ımızı kurtarmamız şart. Bu yansıDevamı »

Bir çizgi roman yazarı “Eğer Süper Kötüler olmasa, Süper Kahramanlara hiç gerek olmazdı” demiş. Gerçekten de doğrudur. Batman denildiğinde, hemen akla Joker, Superman denince akla hemen Lex Luthor gelir. Joker’sizDevamı »

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM Fotoğrafa bakmaktan kendini almıyordu kadın. O masum yüze yakışmayacak zalimlikteki gözler onu çekip alacakmış gibi hissetmiş ve isteksizce kenara itmişti resmi. Müzede sergilenen bir eser olmalı bu, başkaDevamı »

Son Perde Patikadan yukarı çıkmak her zamankinden daha zordu. Birkaç dakikada bir durup dinlenmem gerekiyordu ve güneş altında terliyordum. Burayı biraz önce nasıl koşarak indiğimi bilmiyordum. Ya da daha önceDevamı »

İçtiğimin hapın etkisini ne zaman göstereceği konusunda bir fikrim yoktu. Ama diğer haplara biraz benziyorsa, yarım saat ile bir saat arasında başlaması gerekiyordu. Biraz baş dönmesi ve görüntüde bulanıklaşma, baş ağrısı gibi etkiler beklenebilirdi. Tabii bunlar diğer, ‘normal’ haplardaki yan etkilerdi. Bunun ne zaman ve nasıl etki edeceğini bilebil… Menekşe kokusu…Devamı »

3. Perde Yazın gelmesine daha bir kaç ay vardı, ama şimdiden bazı günler gerçekten sıcak olmaya başlamıştı. Beyaz boyalı tek katlı evimizin bahçesinde güneş altında çalışırken, güneşin boynumu ve yüzümüDevamı »

2. Perde Denizden gelen tuz kokulu esinti yüzüme çarptığında, evimizden kasabaya inen patikayı yarılamıştık bile. Henüz ilkbaharın başı olduğu için güneş fazla yakmıyordu, ama Funda’yla ellerimiz terlemeye başlamıştı. Elimi silmekDevamı »

Badahan Canatan, bu hikayeyi T.B.D’nin bilim kurgu hikaye yarışması için yazmış, fakat başvuru tarihi ile ilgili bir sorundan ötürü, hikayenin yarışmaya katılamadığını ifade ediyor. Hikayede göreceğiniz “MKİM3033” ifadesi de buDevamı »

Önce fark etmiyorum ne dükkanı olduğunu, sadece ahşap kakmalı kapının güzelliğine kapılıp istemsizce yaklaşıyorum o tarafa doğru. Sonra tabelayı görüyorum ve üzerindeki açık mavi ve yaldızlı sarıyla yazılmış kelimeleri: EskiDevamı »

Uygulama salonunun kapısından tir tir titreyerek giriyorum. İkimiz de birbirimizle göz göze gelmekten çekiniyoruz. Bu nasıl büyük bir heyecan Tanrım? Bayılacağım. Bu histen Çınar’ın yumuşacık sesiyle sıyrılıyorum. – Tanışalım mıDevamı »

Beni fizikle ilgilenmeye iten tetikleyici güç, bu yaşadıklarımdı elbette. Başta hangi dala saldıracağımı bilemedimse de, okulu bitirmeme doğru tanıştığım bir hocam, beni farklı öğretileri bir arada kullanarak, akıllara bile gelmeyenDevamı »