Yearly Archives: 2010

İnceleme İnceleme
3

Ilgana; Çağdaş Bir Dede Korkut Öyküsü. Ilgana, Türk ve Anadolu kültürleriyle mitolojilerinden esinlenilerek yaratılmış hayali…

Makale Makale
3

Bir çizgi roman yazarı “Eğer Süper Kötüler olmasa, Süper Kahramanlara hiç gerek olmazdı” demiş. Gerçekten…

Makale Makale
3

Kanımca dünya üzerinde en yanlış tanınan ve yanlış anlaşılan halkların başında Vikingler gelmektedir. Boynuzlu miğferleri, baltaları, ejderha başlıklı gemileriyle Vikingler sanki sinema için yaratılmış iki boyutlu, çizgi roman karakteri tadında kişilerdir. Saldırır, tecavüz eder, yağmalar, öldürür, yakar ve giderler.

Makale Makale
5

Süper Kahramanın sözlük tanımı şu şekildedir; Süper kahraman, normal insanların yapamadığı şeyleri yapma güçlerine sahip olan ve bu güçlerini toplumun iyiliği için kullanan bir kişiye verilen genel isimdir.

Bilimkurgu Bilimkurgu
2

İçtiğimin hapın etkisini ne zaman göstereceği konusunda bir fikrim yoktu. Ama diğer haplara biraz benziyorsa, yarım saat ile bir saat arasında başlaması gerekiyordu. Biraz baş dönmesi ve görüntüde bulanıklaşma, baş ağrısı gibi etkiler beklenebilirdi. Tabii bunlar diğer, ‘normal’ haplardaki yan etkilerdi. Bunun ne zaman ve nasıl etki edeceğini bilebil… Menekşe kokusu…

Bilimkurgu Bilimkurgu
6

Koordinatlar mı, diye düşündü adam, Tanrı koordinatların belasını versin! Siyaha tutsak ışıltılar geziniyordu başlığının camında. Yıldızlar kavisli cama yansıyor, yer değiştiriyor, parlayıp sönüyordu. Aşağıda bir yerlerde o mavi umutsuzluk dönüp duruyordu…

Bilimkurgu Bilimkurgu
5

2. Perde Denizden gelen tuz kokulu esinti yüzüme çarptığında, evimizden kasabaya inen patikayı yarılamıştık bile.…

Bilimkurgu Bilimkurgu
13

Aznamıc’ın kalın dudaklarındaki kıvrımları hatırlatıyor uçurumun kenarındaki eğimli taş yığını. Onun gibi kavisli, keskin, ürkütücü ve ömrün ansızın noktalanabileceğini hatırlatacak kadar acımasız. Ayağın kayıverir ve hop, yüzlerce metre aşağı, sayısız hurda mekiğin üst üste istiflendiği zemine çakılırsın.

Hava kararıyor. Kentin girintili çıkıntılı siluetinin doğurduğu gölgeler uçurumun kenarından yavaşça süzülerek aşağı, paslı hurdaların üzerine akıyor. Ay gölgeli gözlere sahip yuvarlak yüzüyle usulca parıldıyor kızaran gökte. Yıldızlar bir arada görünmelerine karşın yalnızlığı hatırlatıyor.

Nedense bir romanın son sayfalarını çeviriyormuş gibi hissediyorum kendimi. Efsaneler tanrısı Zeus beyaz sakallı yüzünü bulutların arasından çıkarıp, “Hayat kitabının kapağını kapıyorum, ey faniler!” dese şaşırmayacağım.

Ve böyle hissetmemin nedeni Aznamıc. Daha doğrusu onu tanımış olmam.