Tekrar teşekkürler ve elinize sağlık Can bey.

Doğru. Karakter olarak anneyi ve hislerini düşünmediğimi itiraf ediyorum çünkü aslında Gaye burada bir karakterden çok bir sembol.

Şöyle ki;

Bu Arda’nın hikayesi ve Arda daha ne olduğunu anlamadan kendisini bir anda büyümüş ve bir sürü sorumluluğun altında bulmuş milyonlarca erkekten biri. Gerçek dünya ve sorumlulukları o kadar sıkıcı ki en sonunda zihni başına gelmekte olan en büyük sorumluluğu -baba olacak olmasını- ona masalsı bir oyunla anlatıyor.

Posta kutusu oyun ve eğlence ile dolu hayaller aleminden -cennetten- sorumluluklar ve ızdıraplarla dolu gerçek dünyamıza -cehenneme- açılan bir kapı. Apartmanın isminin Araf olması da buna bir gönderme zaten.

Kaan -Arda’nın gelecekte doğacak olan çocuğu- insanın en saf, hayal dünyasından -cennetten- en az kopmuş halini, Gaye’de elbette bir kadın olarak gerçekçiliği ve sorumlulukları temsil ediyor.

Ancak fantastik korku yazmayı seven birisi olarak her şeyi Arda’nın hayalleri ile açıklamıyorum elbette. Gerçekte bir cennet olup olmadığı, O’nun rolü, ve Arda’nın hayal dünyasındaki bir tavşan deliği sayesinde hakikaten de cennette bir anı, doğacak çocuğunu görmeyi başarıp başarmadığı, saklambacın nasıl bir oyun olduğu ve çocuğun bilgi için hile yapması ve gözlerini açmasının cennet bahçesinden kopup zamanla acıların ve sorumlulukların altında ezilecek olmasındaki etkisi okuyucunun insiyatifinde.

Yine de yorumun ve kadının sevincinin kursağında kalması ile ilgili düşüncelerin bana Erkeklerin ve Kadınların bakış açısının ne kadar farklı olduğunu hatırlatıyor ve belki de bu çözemediğimiz ilahi bir dengeyi sağlıyor.

Yeni hikayelerinizi de merakla bekliyorum.